Χαράλαμπος Μπούρας, Καθηγητής Αρχιτεκτονικής, Αρχιτέκτων Μηχανικός
Βιογραφία
Έφυγε την Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016 από τη ζωή, ο ομότιμος καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ και πρόεδρος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως, Χαράλαμπος Μπούρας, σε ηλικία 83 ετών. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 29 Ιουλίου, στις 2 το μεσημέρι, από το Α’ Νεκροταφείο.
Ο Χαράλαμπος Μπούρας γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1933, αλλά μεγάλωσε στη Χίο. Το έργο με το οποίο ταυτίστηκε και αφιερώθηκε ήταν η αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης, αρχικά ως μέλος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και από το 1985 ως πρόεδρος της. Η συμβολή του στην αναστήλωση των μνημείων υπήρξε καθοριστική, καθώς εισήγαγε ποιοτικά και επιστημονικά κριτήρια και αρχές σχετικά με τις αναστηλώσεις, όπως η αρχή της αναστρεψιμότητας, η ανάγκη τεκμηρίωσης και η διεπιστημονική προσέγγιση στις επεμβάσεις.
Ο ΤΕΕ, αρχιτέκτων μηχανικός, ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και δύο διδακτορικά διπλώματα, ήταν σημαντικός επιστήμονας με ειδίκευση στη μελέτη και την αναστήλωση μνημείων, τόσο της κλασικής αρχαιότητας όσο και της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου.
Διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στη Σχολή Πολυτεχνική του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αργότερα στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Ήταν μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Υπουργείου Πολιτισμού για πάνω από 25 χρόνια (1974-2005) και συμμετείχε σε πολλές διεπιστημονικές επιτροπές του υπουργείου, όπως στην Επιδαύρο, το Άγιο Όρος, το Διονυσιακό Θέατρο και τη Λίνδο Ρόδου.
Από το 1959 έως το 1966, ως αρχιτέκτων της Διευθύνσεως Αναστηλώσεως στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, ασχολήθηκε με την αναστήλωση της στοάς της Βραυρώνος, η οποία αποτελεί ορόσημο στις αναστηλώσεις μνημείων στον ελλαδικό χώρο.
Επίσης, υπήρξε γενικός γραμματέας της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη και του Μουσείου της Ακρόπολης. Τιμήθηκε με τον τίτλο Ταξιάρχης του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το 2002.
Τα δημοσιεύματά του περιλαμβάνουν:
- «Βυζαντινά σταυροθόλια με νευρώσεις» (Αθήνα 1965)
- «Η αναστήλωσις της στοάς της Βραυρώνος» (Αθήνα 1967)
- «Νέα Μονή Χίου: Ιστορία και αρχιτεκτονική» (Αθήνα 1985)
- «Ελλαδική ναοδομία κατά τον 12ο αιώνα» (Αθήνα 2002, με τη Λασκαρίνα Μπούρα)
- «Βυζαντινή και μεταβυζαντινή αρχιτεκτονική στην Ελλάδα» (Αθήνα 2006)