Ομιλία: Η ζωή στην ευ-μεταπόλη

Ο καθηγητής της Διεθνούς Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής, Antonio Riverso, ανέπτυξε την έννοια της «ευ-μεταπόλης». Περιέγραψε μια «νέα, ρευστή πόλη, γεμάτη συλλογική ευτυχία, που γενεές φιλοσόφων και αρχιτεκτόνων είχαν μόνο φανταστεί ως το ιδεατό και τώρα είναι η ώρα να γίνει».

Η «ευ-μεταπόλη» θα τερματίσει την «ομογενοποίηση προς τα κάτω», τη μονοτονία, την αποσύνθεση και τον κατακερματισμό που χαρακτηρίζουν τις σύγχρονες πόλεις και έχουν προκαλέσει κρίση στα αστικά κέντρα. Θα είναι μια «πολυκεντρική πόλη», που θα συνδυάζει όλες τις αστικές λειτουργίες και θα αποτελεί «ένα σύνολο αστικών χωριών».

Ο Riverso τόνισε ότι «η αστική εξάπλωση συνεχίζει να χωρίζει τις πόλεις. Υπάρχει μη βιώσιμη διάσπαση. Οι αυτοκινητόδρομοι βιάζουν το τοπίο». Εξήγησε ότι «τα καταστήματα γειτονιάς και τα εμπορικά κέντρα εξαφανίζονται, καθώς η δύναμη του Amazon και του e-food αυξάνεται». Οι πόλεις χρειάζονται «ριζική αναμόρφωση» που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες όλων, θα προάγει τον διάλογο πολιτισμών και θα διατηρεί αρμονία και κοινωνική συνοχή.

Ο Riverso υπογράμμισε ότι «είναι ώρα για άμεση δράση». Οι νέες γενιές δεν μπορούν να περιμένουν. Πρέπει να αναμορφώσουμε τις πόλεις τοπικά, αξιοποιώντας μαθήματα από τους Jane Jacobs, Jaime Lerner και Carlos Moreno.

Βιώσιμες Πόλεις του Μέλλοντος

Η συζήτηση επικεντρώθηκε στη βιωσιμότητα, την ασφάλεια, την εγγύτητα και την ισότιμη πρόσβαση σε ευκαιρίες. Συμμετείχαν διακεκριμένοι ειδικοί, όπως ο Nicholas Boys Smith, ιδρυτής και διευθυντής της CreateStreets στο Λονδίνο και πρόεδρος του Συμβουλίου Συμβούλων του γραφείου του Υπουργείου Χώρου της κυβέρνησης.

Ο Smith τόνισε ότι «η βιωσιμότητα πρέπει να αφορά την ευημερία της κοινωνίας και του περιβάλλοντος». Είπε ότι «η ασφάλεια των πόλεων και η ανάγκη για περισσότερο πράσινο και φαρδύτερα πεζοδρόμια είναι σημαντικά ζητήματα». Πρόσθεσε ότι «ο δρόμος προς τις βιώσιμες πόλεις περνάει από κάθε πόλη στη γη» και ότι «πρέπει να βλέπουμε τους χώρους, όχι μόνο τα κτήρια», και ότι «απαιτούνται αλλαγές σε θεσμικό επίπεδο».

Ο Mohammed Munyanya, μέλος της Επιτροπής Βιωσιμότητας της UIA και πρώην αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων, επισήμανε ότι η αστική μετακίνηση δημιουργήθηκε από την ανάγκη συγκέντρωσης των πολιτών. Τόνισε τη σημασία της ρύθμισης του ύψους των κτηρίων και ανέφερε ότι «είναι σημαντικό να υπάρχουν βιώσιμα αστικά συστήματα». Αναφέρθηκε στην περίπτωση του Ναϊρόμπι, επισημαίνοντας την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας.

Ο Peter Nijkamp, καθηγητής στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Περιφερειακών Επιστημών, δήλωσε ότι βρισκόμαστε σε ασταθή περίοδο και ότι «το ζητούμενο είναι να αποφύγουμε την καταστροφή». Είπε ότι «χρειάζονται σωστοί μηχανισμοί κατασκευών» και ότι «πρέπει να λειτουργήσουμε αποτρεπτικά ώστε να μην φτάσουμε σε καταστροφική κατάσταση». Τόνισε ότι «οι πόλεις που επενδύουν σε υποδομές πρόληψης είναι πιο βιώσιμες». Αναφέρθηκε επίσης στην αύξηση των τιμών των ακινήτων σε περιοχές με έμφαση στο περιβάλλον και τις πεζοδρομήσεις.

Ο Salvatore Monni, καθηγητής Οικονομικής Πολιτικής στη Ρώμη, τόνισε ότι οι βασικοί στόχοι είναι η εμπιστοσύνη και η ισότητα. Είπε ότι «οι πόλεις των 15 λεπτών πρέπει να δημιουργούν ευκαιρίες για όλους». Πρόσθεσε ότι «μικρές τοπικές δράσεις μπορούν να φέρουν μεγάλες αλλαγές». Η Karima Kourtit από το Rotterdam Open University υπογράμμισε τις δυνατότητες και τις προοπτικές των δράσεων σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο, και πώς η ψυχή της πόλης διαμορφώνει τους ανθρώπους και τις κοινωνίες.

Η Catherine Gall από το Paris Sorbonne αναφέρθηκε στην ανάγκη κοινωνικοποίησης και πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της εγγύτητας. Είπε ότι «ο καθένας μας μπορεί να κάνει πολλά ως άτομο, αλλά πρέπει να αλλάξει κάτι στην προσωπικότητά του». Τόνισε ότι όλοι πρέπει να είμαστε πιο συνειδητοί στις επιλογές μας, καθώς είμαστε μέρος του προβλήματος και της λύσης.