Παρέμβαση για τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε σχέση με τους δασικούς χάρτες
Δημόσια παρέμβαση, σε συνέχεια πληθώρας συζητήσεων και συναντήσεων τους τελευταίους μήνες, σχετικά με την εμπλοκή που έχει παρουσιαστεί στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα εκτάσεων και αναδείχθηκε κατά τη διαδικασία σύνταξης, ανάρτησης και κύρωσης των δασικών χαρτών, κυρίως στο Νότιο Αιγαίο, κάνουν, με κοινό άρθρο τους στην ιστοσελίδα capital.gr, ο Γιώργος Στασινός (Πρόεδρος ΤΕΕ) και ο Αντώνης Γιαννικουρής (Πρόεδρος Περιφερειακού Τμήματος Δωδεκανήσου του ΤΕΕ).
Το άρθρο υπό τον τίτλο «H ευθύνη της κυβέρνησης για την αμφισβήτηση των ιδιωτικών περιουσιών»
έχει ως εξής:
Το πρόβλημα που προέκυψε
Μετά την πρόσφατη ανάρτηση των δασικών χαρτών, αναδείχθηκε ένα μεγάλο ιδιοκτησιακό ζήτημα. Αυτό οφείλεται στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 5 του ΠΔ 32/2016 και στις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν. 3208/2003, όπως τροποποιήθηκε το 2011. Αυτές οι διατάξεις επέκτειναν την έννοια της δασικής έκτασης και του δικαιώματος του Ελληνικού Δημοσίου και σε χορτολιβαδικές και φρυγανώδεις εκτάσεις.
Για να κατανοήσουμε το πρόβλημα, οι διατάξεις αυτές επέτρεψαν στα δασαρχεία να αμφισβητούν πατρογονικές ιδιοκτησίες ιδιωτών. Πλέον απαιτείται πολύχρονη και δαπανηρή δικαστική διαδικασία με αμφίβολα αποτελέσματα για την αποδεικτική διαδικασία. Οι ιδιοκτησιακοί τίτλοι πρέπει να ανατρέχουν πριν το 1946 και σε ορισμένες περιπτώσεις πριν το 1885. Έτσι, πολίτες που έχουν καταβάλει σημαντικά ποσά σε παράβολα, έγγραφα, μελέτες και φόρους, δεν μπορούν να μεταβιβάσουν, να πουλήσουν ή να αξιοποιήσουν τις εκτάσεις τους. Υπάρχει ο κίνδυνος να τις χάσουν. Αναφερόμαστε κυρίως σε περιοχές όπου δεν ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, και μέχρι την έκδοση των διατάξεων αυτών, η ιδιοκτησία των πολιτών δεν αμφισβητούνταν. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτει πάνω από το 70% των εκτάσεων των Κυκλάδων και της Δωδεκανήσου και πάνω από το 90% της έκτασης της Πάτμου.
Σφάλματα στην αντίληψη του προβλήματος
Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι το πρόβλημα είναι ο δασικός χάρτης. Ο δασικός χάρτης είναι ένα εργαλείο απεικόνισης των δασικών εκτάσεων. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε από την τροποποίηση της διάταξης του άρθρου 10 του Ν. 3208/2003 και τη θέσπιση του ΠΔ 32/2016. Συγκεκριμένα, η παράγραφος 1 του άρθρου 5. Αν δεν υπήρχε αυτή η διατύπωση, οι δασικοί χάρτες δεν θα μπορούσαν να δείξουν ως δημόσιες αυτές τις εκτάσεις.
Επιπτώσεις στον τουρισμό και την οικονομία
Σε μια χώρα όπου ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, και σε περιοχές όπως οι Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, η Κυβέρνηση το 2016 θεσμοθέτησε Προεδρικό Διάταγμα. Αυτό υποχρεώνει το Δημόσιο να διεκδικεί πάνω από το 70% των ιδιωτικών περιουσιών. Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι δεν θα γίνουν νέες επενδύσεις σε αυτές τις περιοχές. Στη χώρα μας, όπου ο παραλογισμός και η αυτοκαταστροφή συχνά κυριαρχούν, αυτό είναι ένα από τα πιο παράλογα και αυτοκαταστροφικά μέτρα.
Υπάρχει λύση;
Βεβαίως. Η Κυβέρνηση πρέπει άμεσα να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία για να επιστρέψουν οι ιδιοκτησίες στους πραγματικούς ιδιοκτήτες. Συγκεκριμένα, μπορούν να τροποποιηθούν οι διατάξεις που αφορούν εκτάσεις στις παραγράφους 5α’ και 5β’ του άρθρου 3 του Ν. 998/79, όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 4 του άρθρου 32 του Ν. 4280/2014.
Συμπέρασμα
Το ερώτημα είναι αν η Κυβέρνηση θέλει να δώσει λύση ή θα συνεχίσει να αμφισβητεί και να διεκδικεί την ιδιωτική περιουσία των πολιτών.