Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το «πέρασμα» του Τάκη Γεωργακόπουλου…





Το «πέρασμα» του Τάκη Γεωργακόπουλου…

Το «πέρασμα» του Τάκη Γεωργακόπουλου

…πέτυχε το αδιαχώρητο στην παρουσίασή του

Η αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ, αποδείχθηκε προχτές βράδυ πολύ μικρή, για να χωρέσει το πλήθος των μηχανικών, που συγκέντρωσε το βιβλίο του Τάκη Γεωργακόπουλου, του αρχιτέκτονα, του δραστήριου συνδικαλιστή, του πολιτικά ταγμένου στο χώρο του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, του Αντώνη Τρίτση και Κώστα Λαλιώτη.

Ο ίδιος αρνήθηκε την ιδιότητα του συγγραφέα, χαρακτήρισε «Το πέρασμα» ως μια εργασία που διερευνά την συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος και την διαλεκτική σχέση πολιτικής και οικονομίας, αναλύοντας την πορεία της διακυβέρνησης που οδήγησε, την κοινωνία και την οικονομία, σε αδιέξοδο. Επιχειρώντας να αναδείξει τα ελλείμματα της πολιτικής διαχείρισης της ανάπτυξης, υποστηρίζει την αναγκαιότητα αλλαγής φιλοσοφίας της ασκούμενης πολιτικής.

Μέσα από τη μελέτη των «χωρικών μεταβολών», αγαπημένου του θέματος με το οποίο ασχολήθηκε επί μακρόν επαγγελματικά, διαπιστώνει ότι η χωροταξία, η πολεοδομία και η αρχιτεκτονική δεν είναι μόνο τεχνικό πρόβλημα αλλά σε μεγάλο βαθμό κοινωνικό και πολιτικό. Προβληματισμό, αλλά και …διέξοδο στην προσπάθεια της ελληνικής κοινωνίας για έξοδο από την κατάρρευση και χρεωκοπία του έθνους, καταθέτει προς συζήτηση, υπογραμμίζει και η πρώτη ξεκίνησε με το τέλος της παρουσίασης του βιβλίου από:

Τον πρόεδρο του ΤΕΕ Χρήστο Σπίρτζη, ο οποίος χαρακτήρισε τον Τάκη Γεωργακόπουλο ριζοσπαστικό, ενώ για το βιβλίο υπογράμμισε πως «δίνει μια ελληνική πρόταση για ανασυγκρότηση της χώρας, αντίβαρο σε ό,τι βάρβαρο ζούμε τα τελευταία χρόνια».

Τον συγγραφέα Θανάση Κουρμουτζή, που υποστήριξε ότι διαβάζοντας το βιβλίο «γινόμαστε κοινωνοί ενός αιρετικού πνεύματος» και τόνισε ότι «χρειαζόμαστε μοντέλα εξόδου από την κρίση, αφού οι αγορές δεν είναι πάντα σοφές για να δημιουργήσουν τον κατάλληλο σχεδιασμό».

Και τον πολεοδόμο-χωροτάκτη Αλέκο Πανταζή, ο οποίος δήλωσε ότι το βιβλίο είναι «το …πέρασμα απ’ το πρωτοφανές τούνελ της κρίσης, ταυτόχρονα και μια καταγραφή της αδήριτης ανάγκης για έναν σχεδιασμό που θα μας βγάλει απ’ αυτή».