Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συλλογικές Συμβάσεις

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συλλογικές Συμβάσεις

Σήμερα δεν ισχύει καμία ομοιεπαγγελματική συλλογική σύμβαση εργασίας που να αφορά στους όρους αμοιβής και εργασίας της ειδικότητας των Μηχανικών. Ωστόσο, η ειδικότητα αυτή μπορεί να καλύπτεται από συλλογικές ρυθμίσεις εργασίας, όπως οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που αφορούν διαφορετικές οικονομικές δραστηριότητες εργοδοτών.

Για τους εργαζόμενους που δεν καλύπτονται από το παραπάνω νομοθετικό πλαίσιο, οι όροι αμοιβής και εργασίας καθορίζονται με ατομικές συμφωνίες. Σε κάθε περίπτωση, η αμοιβή δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τον κατώτατο νόμιμο μισθό και ημερομίσθιο, σύμφωνα με τις διατάξεις:

8233/27.3.2025 Υ.Α. (Β΄ 1476): Καθορισμός κατώτατου μισθού και κατώτατου ημερομισθίου για τους υπαλλήλους και τους εργατοτεχνίτες όλης της χώρας

Καθορισμός κατώτατου μισθού και ημερομισθίου

Με την εν λόγω Υπουργική Απόφαση (Υ.Α.) έχουν οριστεί οι εξής όροι για πλήρη απασχόληση:

α) Για τους υπαλλήλους
Ο κατώτατος μισθός ορίζεται στα οκτακόσια ογδόντα ευρώ (880,00 €).
β) Για τους εργατοτεχνίτες
Το κατώτατο ημερομίσθιο ορίζεται σε τριάντα εννέα ευρώ και τριάντα λεπτά (39,30 €).

Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας

Στο άρθρο 8, παράγραφος 1 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει, ορίζεται ότι οι εθνικές γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας καθορίζουν τους ελάχιστους μη μισθολογικούς όρους εργασίας που ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους στη χώρα. Αυτοί περιλαμβάνουν εργαζόμενους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οι βασικοί μισθοί, τα βασικά ημερομίσθια, οι προσαυξήσεις και άλλοι μισθολογικοί όροι ισχύουν μόνο για τους εργαζόμενους που απασχολούνται από εργοδότες των εργοδοτικών οργανώσεων που συμμετέχουν στις συλλογικές συμβάσεις και δεν μπορούν να είναι μικρότεροι από τον νόμιμο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο.

Η τελευταία Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας 2022 είναι η ΠΚ 15/30.06.2022.

Όροι ατομικών συμβάσεων εργασίας

Οι όροι των ατομικών συμβάσεων εργασίας που διαφέρουν από τους συλλογικούς όρους είναι επικρατέστεροι, εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2 του Ν. 1876/1990.